Γιος χρυσοχόου που χάθηκε πρόωρα από φυματίωση, ο Άγγλος εικονογράφος, γελοιογράφος και συγγραφέας Aubrey Vincent Beardsley (1872-1898) πρόλαβε να ζήσει 26 μόλις χρόνια προτού υποκύψει στην ίδια ασθένεια, μάστιγα της εποχής εκείνης. Στο τόσο σύντομο πέρασμά του, ωστόσο, άφησε ένα εξαιρετικά πλούσιο καλλιτεχνικό έργο, απαράμιλλης ομορφιάς, τεχνικής αρτιότητας αλλά και τόλμης. Θεωρήθηκε ως ο κατεξοχήν πρόδρομος του Art Nouveau, αντλώντας έμπνευση κυρίως από τις αφίσες καμπαρέ και θεάτρου που είχε φιλοτεχνήσει ο Γάλλος ζωγράφος Toulouse-Lautrec και τα ιαπωνικά ερωτικά σχέδια "Shunga", και εικονογραφώντας βιβλία όσο και περιοδικά (The Studio, The Savoy) με το εμβληματικά ιδιαίτερο, περίτεχνο όσο και αφαιρετικό του στυλ. Τα ασπρόμαυρα σχέδιά του με σινική μελάνη κοσμούν, μεταξύ άλλων, την πεζογραφική μετάπλαση του Έπους του Αρθούρου από τον Sir Thomas Malory, μια ιδιωτική έκδοση της Λυσιστράτης του Αριστοφάνη, καθώς και το θεατρικό έργο Σαλώμη του Oscar Wilde, ο οποίος πέθανε σαν σήμερα πριν 124 χρόνια. Παρά την κατάφωρα εκκεντρική κοινωνική "περσόνα" του, η ιδιωτική ζωή του Beardsley παραμένει ένα μυστήριο (εικάζεται ότι είχε συνάψει αιμομικτική σχέση με τη μεγαλύτερη αδελφή του, Mabel). Η φυματίωση τον χτύπησε πολύ νωρίς και συνέχισε να τον βασανίζει με διαρκείς επιδεινώσεις, οι οποίες τελικά του προκάλεσαν τη μοιραία πνευμονική αιμορραγία. Λίγο πριν πεθάνει, ασπάστηκε τον Καθολικισμό και αποκήρυξε την εικονογράφηση της Λυσιστράτης μαζί με άλλα τολμηρά του έργα, δίνοντας την εντολή να καούν. Όμως η επιθυμία του δεν πραγματοποιήθηκε (τα "αποκηρυγμένα" του σχέδια, μάλιστα, αναπαράγονταν, πλαστογραφούνταν και πωλούνταν για χρόνια μετά την εκδημία του). Το απαράκαμπτα αναγνωρίσιμο ύφος και η τεχνική του άσκησαν τεράστια επιρροή στα μετέπειτα καλλιτεχνικά ρεύματα και κινήματα, καθιστώντας τον μια από τις σημαντικότερες μορφές των σύγχρονων εικαστικών τεχνών.
