Την εμβληματική Βαρκαρόλα (Barcarolle) του Jacques Offenbach από τα Παραμύθια του Hoffmann την είχα μνημονεύσει τις προάλλες στην ανάρτησή μου για την άρια της Olympia από την ίδια όπερα. Ντουέτο γραμμένο για σοπράνο και μέτζο - την Giulietta, Βενετσιάνα ιερόδουλο και μια απ' τις πρώην ερωμένες του ποιητή, και τη Μούσα του μεταμορφωμένη στον πιστό του φίλο Nicklausse - ανήκε αρχικά στην προγενέστερη, επική γερμανόφωνη όπερα του Offenbach Οι Νεράιδες του Ρήνου (Die Rheinnixen, 1864), η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βιέννη χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, εν μέρει εξαιτίας αλλεπάλληλων τεχνικών εμποδίων. Το συγκεκριμένο κομμάτι ενσωματώθηκε στα Παραμύθια του Hoffmann μετά το θάνατο του Offenbach (1880), από τον Ernest Guiraud που με ανάθεση από τους κληρονόμους του συνθέτη και με τη βοήθεια του γιου τού Offenbach, Auguste (ο οποίος χάθηκε νεότατος από φυματίωση, τρία χρόνια μετά την εκδημία του πατέρα του), ολοκλήρωσε την ενορχήστρωση της όπερας. Η προσαρμογή των στίχων στα Γαλλικά έγινε από τον λιμπρετίστα Jules Barbier.







