Η άρια Der Hölle Rache (Η Εκδίκηση της Κόλασης) της Βασίλισσας της Νύχτας, από τη δεύτερη πράξη της όπερας Ο Μαγεμένος Αυλός (Die Zauberflöte) του Wolfgang Amadeus Mozart σε λιμπρέτο του ιδρυτή του ιστορικού Theater an der Wien, Emanuel Schikaneder (1791) θεωρείται από τις ερμηνευτικά δυσκολότερες, γραμμένη για σοπράνο coloratura ("χρωματική") και κινούμενη σε όλο περίπου το εύρος της φωνής, αν και κυρίως στην ψηλότερη περιοχή (tessitura). Πρόκειται για άκρως δεξιοτεχνικό κομμάτι που απαιτεί εξαιρετική φωνητική ακρίβεια, έκταση, ευελιξία και έλεγχο της αναπνοής και του διαφράγματος, με διαρκείς εναλλαγές ανάμεσα σε vocalises (μελωδικά τμήματα με φωνητικές "ακροβασίες" χωρίς λόγια), μελίσματα (σύντομα μελωδικά περάσματα) και το περίφημο ταχύτατο στακάτο με πιο ψηλή νότα το "κόντρα φα" (F6), δηλαδή το δεύτερο φα πάνω από το μεσαίο ντο.
